Shorttrack Stage Zuid Korea

Shorttrack Stage Zuid Korea

Stage 2011

Van 24 juni t/m 8 juli 2011 zijn wij op stage in Seoul. Hiermee proberen wij zoveel mogelijk informatie te bemachtigen over o.a. trainingswijze, organisatiestructuur en talentontwikkeling.
Op dit blog zul je vooral de indrukken, ervaringen en dagelijkse beslommeringen kunnen volgen.

Dag 4 - Sightseeing

Berichten PatrickPosted by Patrick Thu, June 30, 2011 11:57:38

Dag 4 in Seoul. De dag van de eerste vroege training. Volgens de opleveringen zou er training zijn van 6 - 8 uur en werd een w-up verwacht om 5.15 uur. Om niet te laat te komen en nog uitvinden f we snel een taxi krijgen om deze tijd gingen we 4.45 uur de straat op. Vrijwel meteen in een taxi gepropt kwamen we nog voor 5-en aan bij de ijsbaan. Donker. Ja die komen natuurlijk uit het naastgelegen appartementencomplex dus die hebben geen haast. Wachten dan maar.

Eerst nog even een foto gemaakt voor in de taxi. Met Engels komen we hier niet ver. Dus door dit plaatje te laten zien snappen de taxichauffeurs waar we moeten zijn en scheelt dat een hoop irritatie!

5.15 uur....5.30 uur... Zouden ze dan al binnen zijn? De deuren zitten met kettingen op slot, via deze weg is dus nog niemand binnengekomen. Lopen rond de ijsbaan. Hé een tunnel onder de ijsbaan. We liepen de parkeergarage in en via via stonden we vrij gemakkelijk in het gebouw. Alles donker en op slot. Met in het achterhoofd dat dit wel eens niet op prijs gesteld kon worden haasten we ons weer in omgekeerde volgorde naar buiten. Kijken of er al iemand is. Zal je zien komen e pas tegen 6-en aan zetten dachten wij. 6 Uur. Niemand... 6.15 uur niemand. Wat doen we? Ik besluit dat we dan maar wachten tot 07.30 uur. Dan is er een clubtraining gaan we daar wel met meedoen en zijn we niet voor niets gekomen. Dan ineens om 6.30 uur komt iedereen binnendruppelen. Als de normaalste zaak van de wereld loopt iedereen naar binnen door de deur die inmiddels opengezet is door de schoonmaker. Nou het zal wel. Omdat mijn Kreaans toch nog te wensen overlaat en in dit stadium van het trainingskamp de rijders nog niet tegen ons durven te praten lopen we maar gewoon met de meute mee. Zowel "onze" groep is er als de langebaners en de groep Japanse langebaners. Zal wel druk worden op het ijs... De hele groep gaat warmlopen. Na het warmlopen en losmaakoefeningen gaat iedereen als vanzelfsprekend doorlopen. Wij mee. We komen uit bij een grote trap. Dit zal geen w-up meer zijn. Wat hier zou gaan gebeuren liet niets te wensen over. Terwijl iedereen in z'n loopoutfit klaarstond stonden D&D vertwijfeld in de lange broek af te wachten wat er verwacht werd.

Lopen dus! De trap bestaat uit 3x20 treden in totaal 60 treden. Heleboel treden zijn stuk en is hetdus ook nog oppassen geblazen. De trap leidt tot niets dus echt doelbewust neergelegd. Die 60 treden moesten 15 keer op hoog tempo beklommen worden.

Met regelmaat komt er een yell voorbij. Wij weten nog niet wat ze roepen maar het pept wel op in deze zware tijden.

Na de rechte weg omhoog ook in schaatspas op verschillende manieren. De meeste eenbenig linksom. D&D deden heel goed mee. Ze hadden m echt behoorlijk zitten na een paar series. Ze hebben maar een serie hoeven overslaan om een beetje bij te komen. Goed gedaan zo in het onbekende presteren!

Aan het einde werd er een wedstrijd gehouden in het 10x z.s.m. omhoog gaan van 1 stuk en ook weer naar beneden. Hieronder zie je hoe Dylan het vergaat. Met uiteraard "positive coaching" van mij op de achtergrond!

Na eke training is er een woordje van de Opperbaas Big John. De rijders staan dan op een rij, luisteren hem aan en aan het einde een buiging naar de trainers.

Hier Big John met zijn onvermijdelijke knuppel. Heeft deze bijna altijd bij zich. We hebben nog geen ervaring met het gebruik ervan ;)

Na onze looptraining was er binnen een ijstraining bezig van de clubrijders. Clubrijders? Als dit de clubrijders zijn dan lopen wij 10 jaar achter in ontwikkeling. Wat blijkt. Het zijn inderdaad clubrijders. Variërend tussen de 11 en 16 jaar oud. Okeeej. Zij volgen eenzelfde schema als de university selectie. Dat bepaald al eigenlijk hun voorsprong t.o.v. de anderen.

Na de ochtendtraining hadden wij een middag vrij. Vrij om een sightseeing te maken. De jongens wilde liever naar een pretpark met achtbanen. Ik hield hen maar voor dat ze me later dankbaar zullen zijn ;) Als je zo een kans krijgt om in een vreemd land ver weg te vertoeven je tenminste ook iets moet meekrijgen van de omgeving. Ik heb dat in mijn sportcarrière te weinig (kunnen doen) gedaan.

In de metro was een man druk bezig allemaal spullen te verkopen. Van sieraden tot hoesjes en wat al niet meer. Je denkt hij verkoopt niets natuurlijk maar na dit filmpje had hij het er toch druk mee!

We gingen naar de Seoul tower. Moet een prachtig uitzicht opleveren van de megastad. Aangezien het vandaag de enige onbewolkte dag zal zijn van ons verblijf moest dat dus maar vandaag! Hierboven dus onze bestemming maar..... Hoe kom je daar? Het is verder dan we dachten.

Het was even een toer om er te komen (op een gegeven moment met een taxi) maar dan staat ie er toch!

Om een foto te kunnen maken liepen we naar het panoramadak. De weg daarnaar toe was helemaal "behangen van slotjes" (zonder sleutel) Door verliefde stelletjes als teken van verbondenheid. (waarom hier is mij niet bekend, vanwege het uitzicht?) Het ziet er dus verder zo uit:

En het uitzicht. Het mag dan wel onbewolkt zijn. Maar doordat Seoul ruim 10 miljoen inwoners heeft en een paar daarvan een auto of brommer hangt er een permanente smog boven de stad. Blauwe lucht kennen zie hier niet denk ik. Zelfs op deze dag is die niet te bekennen.

Op een van de loveseats poseren de matties nog ff.

En bij een tempel boven op de berg nog even de toerist uithangen. En vervolgens met een kabelbaan naar beneden met uitzicht over de stad.

Een groot bord dat aangeeft welke routes er gevolgd moet worden aangezien de stad (constant) vaststaat.

De Koreaanse lekkernijen. Wij wagen ons er maar niet aan.

Slapen kan je overal. Dit lijkt me toch niet de lekkerste manier. In Seoul zie je links en rechts veel mensen slapen op bankjes of waar dan ook. Ook de metro schijnt een ideale plek om te slapen. Tegen een stang of gewoon op je eigen schoot.

Vanuit de metro een stukje naar het hotel. Ineens een rij. Een rij? Waar gaat dat heen? Ziet er wel heel gedisciplineerd uit. Is er iets gratis ofzo?

Tot zover de traptrainingen sightseeing. Morgen hebben we een rustig ochtendje omdat er geen training is en 's middags weer een ijstraining + ...?

  • Comments(6)//korea.vergeertjes.nl/#post8