Shorttrack Stage Zuid Korea

Shorttrack Stage Zuid Korea

Stage 2011

Van 24 juni t/m 8 juli 2011 zijn wij op stage in Seoul. Hiermee proberen wij zoveel mogelijk informatie te bemachtigen over o.a. trainingswijze, organisatiestructuur en talentontwikkeling.
Op dit blog zul je vooral de indrukken, ervaringen en dagelijkse beslommeringen kunnen volgen.

Dag 6 - Spelletjesmiddag

Berichten PatrickPosted by Patrick Fri, July 01, 2011 05:51:01
Vandaag om half 6 eruit. Wat een kl*te nacht weer. 3 Uurtjes geslapen. Dat ga ik niet volhouden zo. Toch maar vandaag ff kijken of er een ander bed is in dit hotel. De jongens hebben gelukkig wel goed geslapen. Hoewel Dennis veel praat in zijn slaap en Dylan over het hele bed heen dweilt komen ze de nacht goed door.

Voor dat ik ga natuurlijk nog even een blaadje van mijn kalender afgescheurd!

Buitengekomen hoost het weer zo hard dat we maar amper droog overkomen in een taxi. Vanochtend staat een sprongtraining op het programma. Ik was benieuwd of dat weer buiten ging gebeuren met dit weer.


Nee hoor. Ze houden niet zo van regen en dus gaan we sprongtraining doen in de gym boven de ijsbaan. Heel simpel eigenlijk. Span een band door 2 mensen en laat ze er 25 keer overheen springen voor een paar keer.

Ze gaan nog net niet touwtje springen. Het lijkt simpel maar is toch weer best zwaar! Al lijkt het licht dan doen ze gewoon veel herhalingen zodat je toch met brandende benen wegloopt.

Daarna weer eenbenige sprongen over een balkje. De dames doen 1 a 2 balkjes en de heren 2 a 3. Eenbenig 25 sprongen per been. Dat gaat pijn doen!

Na de training weer in de regen een taxi bemachtigen. Meestal lukt dat vrij snel omdat er heel veel taxi's rondrijden. Het regent wel maar het blijft zo'n 25 graden en dus best benauwd.

Die paraplu's hadden we de 1e dag gelijk gekocht. Die hebben hun geld wel opgeleverd. Hup naar het hotel. Het is niet verstandig om overdag veel te slapen maar met zulke nachten ga ik toch echt even een "dagga zetten"

Na zo'n 2 uurtjes geslapen te hebben op dat keiharde bed kwam ik op de gang Mr Lee tegen. Ik hoorde hem nog zeggen bij aankomst: 'If you have problem or question, ask for mr. Lee!" Kip ik heb je. Ik vroeg hem gelijk mee te komen naar mijn kamer. Ik gaf aan dat ik niet kan slapen op deze plank en of er nog andere bedden zijn. Mr. Lee spurde naar het bed en liet een apparaatje zien wat naast het bed ligt.

Ik had dat wel zien liggen maar zag dat de jongens die gebruiken om het bed je rug te laten masseren. Wat blijkt: Het is een soort "luchtbed" Je kunt er lucht uit laten lopen en zo op gewenste "hardheid" instellen. Ik viel hem nog net niet in zijn armen maar zag wel de redding nabij! Ik kon niet wachten tot het avond was en ik hopelijk tot de volgende ochtend heerlijk zou slapen.

Op naar de ijsbaan. Ik besloot vandaag niet het ijs op te gaan maar te filmen. In principe eerst de warming up op het ijs. Tijdens de warming up liepen de Koreaanse en Japanse langebaners warm op de tribune en werd er met de trainer heen en weer geschreeuwd. Iets van goede aard maar voor ons nog niet duidelijk wat. Eerst werd de shorttrack w-up afgemaakt. Er werden 3 teams gevormd en die moesten de inmiddels bekende 1-benig schaatsen in relayvorm afleggen. Het was een wedstrijd dat was wel duidelijk. De trainer deed ook mee. Iedereen moest 2 ronden op links (moeilijk) en bij de volgende aflossing 2 ronden op rechts (makkelijker) volmaken. Hieronder 2 filmpjes hoe het verging en bij het 2e filmpje ook de spannende eindstrijd!

Een hele uitgelaten trainer. Wellicht ook omdat zijn ploeg had gewonnen. Zo hadden we hem nog niet meegemaakt.

Daarna van het ijs voor de dweil.

Tijdens de dweil werd duidelijk dat we gingen "curlen" met de helm tegen de langebaners. Hilariteit en vooral spanning. Want er mocht niet verloren worden van de langebaners!

De langebaners kwamen na hun looptraining direct het ijs op. Zij hadden er blijkbaar eerst ook niet op gerekent.

De wedstrijd kan beginnen. Helemaal duidelijk was het niet. Het ging erom dat je helm zo dicht mogelijk bij de middenstip komt en in ieder geval in de middencirkel ligt.

Hieronder de bewegende beelden.

Het was een spannende wedstrijd en uiteindelijk wonnen de:

Gelukkig maar!

Het was dus een spelletjesmiddag geworden. Wij dachten dat het klaar was maar net op het punt dat wij de deur uit willen lopen worden we naar een lokaal geroepen. Big John had eten laten komen voor alle rijders (ST en LB) en trainers. Wij liepen het lokaal in en D&D werden neergezet. Anderen kwamen er bij zitten. Er stond ook een tafel met eten die was voor de trainers om aan te zitten. Toen ik wilde zitten werd aangegeven dat ik ergens heen moest. Ik begreep het niet helemaal maar werd geleid naar het kantoor van Big John waar ook de 2 Japanse coaches zaten. Ik moest dus op "audiƫntie" bij de baas. Wel een eer natuurlijk.

Het eten bleek chinees eten te zijn (!) Waarom weet ik niet. Maar het was in ieder geval lekker eten. Allemaal verschillende dingen en een bak noedels met saus. Uiteraard met stokjes. Ik had het gelukkig aardig onder de knie. Moet ook wel als je daar zit. D&D ging het ook goed af en hebben ook heerlijk gegeten. Ik zag ze pas weer bij het buigen.


Nu maar hopen dat het bed eindelijk goed was en ik een nachtje kon maken. Hoe dat afloopt, lezen jullie morgen!

Vandaag komt ook nog een stukje van Dennis online. Dus aub geen verzoeken meer, het komt goed! ;-)

  • Comments(8)//korea.vergeertjes.nl/#post10